linart.no-ip.org
KONFIGURACJA INTERFEJSÓW SIECIOWYCH

Konfiguracja sieci w Linuxie

 

Instalacja kart sieciowych

Oznaczenia kart sieciowych

W systemie Linux interfejsy sieciowe oznaczamy za pomocą skrótów

eth0 - pierwsza karta sieciowa

eth1 - druga karta sieciowa

eth0:1 drugi interfejs sieciowy urządzenia fizycznego eth0

itd..

Ustawienie IP

Ustawienia adresów ip możemy dokonać na kilka sposobów:

1. W trybie graficznym

2. W narzędziach semigraficznych np.: setup, linuxconf

3. Dokonując zmian w plikach /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0, ifcfg-eth1 np:

# Realtek|RTL-8139/8139C/8139C+

DEVICE=eth0

BOOTPROTO=dhcp

HWADDR=00:30:4F:2D:E9:4A

ONBOOT=yes

TYPE=Ethernet

DHCP_HOSTNAME=HOST1

 

lub

 

# Realtek|RTL-8139/8139C/8139C+

DEVICE=eth1

HWADDR=00:30:4F:26:D4:0A

TYPE=Ethernet

ONBOOT=yes

NETMASK=255.255.255.0

IPADDR=192.168.1.2

GATEWAY=192.168.1.1

 

4. W wierszu poleceń za pomocą polecenia ifconfig eth0 192.168.1.1 netmask 255.255.255.0

  
Sprawdzanie połączenia

ping adres ip / nazwa hosta

Sprawdzanie aktywnych połączeń

arp

Wyznaczanie trasy

route

Podstawowe pojęcia

adres MAC (adres fizyczny karty)

adres rozgłoszeniowy (brodcast)

 

Protokół TCP/IP

TCP (Transmission Control Protocol, Transport Control Protocol), bardzo popularny protokół sterowania przesyłaniem, odpowiadający warstwie transportu, opracowany na zlecenie DoD w ramach projektu  ARPANET w początku lat siedemdziesiątych XX w. (D. Comer).

TCP jest protokołem połączeniowym, niezawodnym i niezależnym od techniczych apektów przesyłania. Wraz z protokołem IP umożliwia budowanie intersieci złożonych z różnorodnych sieci i łączy.

Protokół TCP używa się w większości usług internetowych, takich jak przysyłanie  plików (  FTP), prowadzenie dialogu z innym  komputerem przez sieć (  Telnet), dostarczanie poczty (  SMTP), system nazw domen (DNS  )i wiadomości sieciowe (NNTP).

 

·        adres IP

            Liczba składająca się z czterech bajtów przedzielonych kropkami, np. 195.205.41.42 Ponieważ każda liczba wchodząca w skład adresu IP jest opisywana jednym bajtem, jest ona zawsze z zakresu od 0 do 255 (1 bajt = 8 bitów = 28 = 256). Każdy komputer podłączony na stałe do internetu ma swój stały (niezmienny) adres IP, dzięki czemu jesteśmy go w stanie zlokalizować - np. przeglądając strony WWW. Mimo że w przeglądarce stron WWW nie wpisuje się zazwyczaj adresu IP serwera internetowego (liczby trudno jest zapamiętać), a adres internetowy, dzięki systemowi DNS można dowolny serwer zlokalizować. Adres IP dzieli się na adres sieci oraz adres komputera. Podział adresu IP na adres sieci i adres komputera określa maska podsieci. Akronim IP pochodzi od ang. Internet Protocol - internetowy protokół komunikacyjny.

·        maska podsieci

 Sładającą się a czterech bajtów liczba wskazująca podział w adresie IP na adres sieci i adres komputera w niej się znajdującego. Przykładem maski podsieci jest liczba 255.255.255.0 informująca, że adres sieci to piwerwsze trzy liczby adresu IP. Gdy komputery komunikują się ze sobą, używają one maski podsieci do ustalenia czy znajdują się w tej samej czy w innej sieci (w tym drugim wypadku korzystają z rutera do przesyłania danych).

·        Brama domyślna

Inaczej, adres routera. Rolę routera może pełnić serwer

·        DNS

            Komputery w sieci mogą komunikować się ze sobą tylko za pomocą adresów IP, które są dużo trudniejsze do zapamiętania dla człowieka niż nazwy domenowe. Pomocny okazuje się DNS - internetowy system nazewnictwa, dzięki któremu każdy zarejestrowany w internecie komputer ma zarówno adres IP, jak i powiązaną z nim nazwę domenową. Choć jest to wciąż możliwe, nie trzeba posługiwać się trudnymi do zapamiętania adresami IP. Gdy w przeglądarce stron WWW wpisuje się adres IP danego serwera internetowego, to połączenie następuje od razu. Gdy natomiast użytkownik korzysta z nazwy domenowej, np. www.komputerswiat.pl - komputer łączy się najpierw z serwerem DNS i pyta go, jaki numer IP odpowiada tej nazwie domenowej. Gdy informację tę uzyskuje, łączy się z serwerem o takim numerze IP. DNS działa szybko, ponieważ nie jest przechowywany na tylko jednym komputerze w sieci, a na tysiącach, z których każdy dysponuje fragmentem tej potężnej bazy danych. Od ang. Domain Name System - system nazw domenowych.

 

·        domena

a) Najwyższy w hierachii DNS element, który grupuje w sobie miliony innych poddomen. Domena jest zawsze ostatnim członem adresu internetowego. Przynależność do konkretnej domeny charakteryzuje rodzaj instytucji, która używa danego adresu, np. www.korg.com oznacza domenę komercyjną (.com) a adres typu www.whitehouse.gov instytucję rządową (.gov, od ang. government - rząd). W internecie można obecnie rejestrować adresy należące do domen .com, .edu, .net, .org, .mil, .int i .gov. Domenami są także dwuliterowe oznaczenia państw, takie jak .pl czy .ru Zarządzaniem domenami zajmuje się organizacja o nazwie IANA.

b) Jednostka organizacyjna w sieci komputerowej z serwerem Windows NT. Domena grupuje komputery, które korzystają z zasobów wspólnego serwera (serwerów). W jednej sieci może istnieć nieograniczona liczba domen, o ile nie powtarzają się ich nazwy.


 


główna